1

Het culturaliseren van debatten over vrijheid en integratie werkt averechts

edith_schippersBeste mevrouw Schippers,

Ik heb de laatste tijd geworsteld met uw HJ Schoo-lezing over vrijheid.
Net als u wil ik dat mijn dochters in alle vrijheid hun leven kunnen leiden.
Uw pleidooi voor individuele vrijheid ondersteun ik  van harte, maar toen u uw betoog ging culturaliseren, haakte ik af.

Met kreten als ‘de Nederlandse cultuur’ of ‘onze manier van leven’, kan ik niks, omdat deze kreten nooit concreet worden. Sterker, ik denk dat u door het culturaliseren van uw verhaal individuele vrijheid juist niet vergroot, dat u optie manier mensen eerder uitsluit in plaats van insluit. Effectiever lijkt het me onze grondwet en de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als referentiepunt te gebruiken voor de strijd voor vrijheid.

En, als u zo voor vrijheid bent, waarom sluit u samenwerking met de PVV dan niet uit, een partij die met voorstellen komt die fundamentele rechten van bevolkingsgroepen bedreigen?

Ik probeer het toe te lichten in bijgaande brief.

1

Over ‘Nederland Gidsland’ hebben we het al lang niet meer

human-rightsVVD’er Halbe Zijlstra pleit in een essay voor een realistisch buitenlandbeleid dat gericht is op het aangaan van strategische relaties met de landen aan de buitengrenzen van Europa, waarbij de inzet vooral is dat die landen handelen in het Europees en Nederlands belang. Of die landen democratisch bestuurd worden is van minder belang. ‘Als er een stabiel regime zit, moet je dat koesteren en proberen door middel van geleidelijkheid de situatie te verbeteren voor de bewoners. We moeten ophouden met het opgeheven vingertje iemand aan te spreken,’ verklaarde Zijlstra tegenover De Volkskrant. 

Peace, profits and principles
Oud VVD’er Joris Voorhoeve schreef ooit een standaardwerk over het Nederlandse buitenlandbeleid met de alleszeggende titel Peace, profits and principles. Hij beschrijft in dit boek helder hoe bij het vaststellen van buitenlandbeleid in Nederland  steeds weer een afweging wordt gemaakt tussen veiligheidsbelangen, economische belangen en de waarden waar we als Nederlandse samenleving voor willen staan.

5

Oorlog is (wapen)handel

War4Bashar al-Assad is arts. Waarschijnlijk heeft hij ooit de Syrische versie van de eed van Hippocrates  afgelegd en beloofd mensen te genezen en niet te beschadigen.

Mocht hij die eed hebben afgelegd, dan is deze inmiddels niets meer waard.

De arts Assad heeft bloed aan zijn handen. Als president van Syrië geeft hij leiding aan een land waar tussen 2011 en juli 2013 minstens 130.000 doden zijn gevallen ten gevolge van een burgeroorlog.
Na juli 2013 is men gestopt met het tellen van de doden. Het werd te onoverzichtelijk. Hoeveel doden het leger van Assad ondertussen op zijn geweten heeft, weten we niet, maar we kunnen er van uitgaan dat het er heel erg veel zijn.

0

Een college voor alle Amsterdammers?

lantarens ewoudbutterHet heeft even geduurd, maar Amsterdam heeft een college van D66, VVD en SP. Het akkoord dat de partijen hebben gesloten is getiteld: ‘Amsterdam is van iedereen’. Allereerst felicitaties aan de fractieleiders van de 3 partijen en dan vooral aan de grote winnaars van de verkiezingen: Laurens Ivens (SP) en vooral Jan Paternotte (D66). Paternotte wilde graag een college zonder PvdA en dat is hem gelukt. In Amsterdam is er sprake van politieke vernieuwing wanneer er zonder de PvdA wordt bestuurd en ook een college met SP-wethouders is een unicum. Dat kan allemaal  bijzonder verfrissend voor Amsterdam uitpakken. Wat echter ook nieuw is, is dat Amsterdam sinds decennia geen college heeft gehad dat zo weinig draagvlak heeft onder de bevolking. Deze coalitie kan met recht een Zuidas- of een grachtengordelcoalitie genoemd worden.  En dat zal vooral in SP-kringen pijn doen. Daarnaast heeft de coalitie erg weinig stemmen gehad van niet-westerse Amsterdamse kiezers.

1

PvdA betaalt hoge prijs voor ‘half’ kinderpardon

verdwaald op texel ewoudbutterEr komt steeds meer steun voor een ruimer kinderpardon. Meer dan de helft van de burgemeesters heeft inmiddels de petitie getekend die pleit voor een ruimer kinderpardon.

Het kinderpardon wordt voor de regeringspartijen steeds meer een molensteen. Dat geldt zeker voor de PvdA. Een groot deel van de achterban van de sociaal-democraten is ontevreden met het ‘halve kinderpardon’ waarvoor de partij inmiddels een waslijst aan ‘rechtse’ maatregelen heeft geslikt. Rutte en Teeven geven vooralsnog echter geen krimp.

Interessant is ook de ontwikkeling dat gemeenten steeds vaker aangeven niet het afvoerputje te willen zijn van het landelijke asielbeleid.

1

Het stemrecht voor migranten en de integratiekramp van de PvdA

bruggenslaanMigranten mogen sinds 1986 in Nederland stemmen bij gemeenteraadsverkiezingen wanneer ze vijf jaar in Nederland verblijven. Het kabinet Rutte Asscher wil dat veranderen en migranten pas na zeven jaar stemrecht geven. Waarom eigenlijk? Heeft het kabinet sterke argumenten voor deze inperking van rechten?

0

PvdA betaalt flinke prijs voor binnenhalen kinderpardon

AfbeeldingEr komt een pardonregeling voor kinderen die tenminste vijf jaar voor het bereiken van de leeftijd van 18 jaar in ons land verblijven. Dat is het belangrijkste punt dat de PvdA heeft binnengehaald in het regeerakkoord Bruggen Slaan van VVD en PvdA op het thema integratie/immigratie. Verder is het voor partnermigratie niet meer noodzakelijk dat de partners getrouwd zijn en komt er weer een inburgeringsaanbod voor vluchtelingen. Ook is een verbod op de dubbele nationaliteit definitief van de baan.

De immigratie/integratieparagraaf van het kabinet lijkt op andere onderdelen vooral het stempel van de VVD te hebben gekregen.

Lees verder op Republiek Allochtonië waarop dit artikel op 29 oktober 2012 verscheen.

 

0

Het wegkijken na Breivik

Irak_minister_informatie Premier Rutte heeft de afgelopen weken laten merken weinig interesse te hebben in een debat over de link tussen het gedachtengoed van Anders Breivik en dat van de stroming waartoe ook Geert Wilders wordt gerekend. De reactie van de premier past in een lange (Nederlandse) traditie van ‘wegkijken’.

Of het nu om het Nederlandse slavernij- of koloniale verleden gaat, het gebrekkige verzet tegen de holocaust, de politionele acties, de massamoord door Nederlandse militairen in Rawagede, de Nederlandse betrokkenheid bij de levering van gifgas aan Irak, het optreden van het Nederlandse leger in Srebrenica of burgerslachtoffers ten gevolge van het optreden van het Nederlands leger in Afghanistan,…. we hebben het er liever niet over. En degenen die er wel over willen spreken, krijgen al snel de beschuldiging last te hebben van de ‘weg-met-ons mentaliteit’. We kijken als Nederlanders liever naar anderen dan in een spiegel.
Individuen die ons (collectieve) zelfbeeld verstoren, plaatsen we bij voorkeur buiten de maatschappelijke orde. Bijvoorbeeld door ze als ‘gek’ of ‘ idioot’ te bestempelen, dan hoeven we ook geen serieus gesprek meer over ze te hebben. Dat is gemakkelijk, maar of het ook iets oplost?

0

Integratiebeleid Rutte I mist onderbouwing

Minister Donner (Binnenlandse Zaken) heeft vorige week een brief en beleidsnotitie aan de Tweede Kamer gestuurd over integratie, binding en burgerschap.

Het kabinet spreekt zelf van een koerswijziging waarmee Rutte 1 afstand neemt van “het relativisme dat besloten ligt in het model van de multiculturele samenleving”. Het is een stelling die niet onderbouwd wordt. Het kabinet laat na dit model van de multiculturele samenleving te omschrijven. Het is dan ook niet duidelijk of er ooit kabinetten zijn geweest die wel het door het kabinet beoogde model van de multiculturele samenleving omarmd hebben.

Volstrekt onduidelijk blijft in de nota ook het verband tussen de gesignaleerde problemen en de gesuggereerde oplossingen. Verwijzingen naar conclusies uit wetenschappelijk onderzoek ontbreken bijna volledig. Wel wordt er verwezen naar ‘ervaringen’. Het blijft daarom vaak onduidelijk waarop het beleid gestoeld is.

0

“Waarom zou ik nog belasting betalen wanneer ik niet welkom ben?”

‘Hey buurman! Alles goed? Thuis ook alles goed?’

‘Alles goed buurvrouw. Bij jullie ook?’

De Turks-Nederlandse Fatma is al 11 jaar m’n buurvrouw niet meer, toch zijn we elkaar ‘buurman’ en ‘buurvrouw’ blijven noemen. Meestal zie ik Fatma in de kleine supermarkt die ze al jaren met haar familie runt en meestal gaat het goed met haar. Ja, natuurlijk, ze moeten allemaal hard werken, maar iedereen is gezond en dat is het belangrijkste, nietwaar?

Deze week zag ik Fatma voor het eerst na de vakantie en deze keer had ze een ander verhaal.