0 comments on “Wereldwijd forse toename van politiek en terroristisch geweld”

Wereldwijd forse toename van politiek en terroristisch geweld

peace manDe daders en slachtoffers van politiek geweld of terroristisch geweld zijn vooral te vinden in het Midden-Oosten (Irak, Syrië, Jemen, Israel/Palestina, Jordanië, Libanon), Zuid-Azië (Afghanistan, Pakistan), Noord-Afrika en de Sub-Sahara (Soedan, Mali, Libië, Tsjaad, Somalië, Nigeria, Centraal Afrikaanse Republiek en Congo). Westerse landen zijn het veiligste, al is in 7 Europese landen wel sprake van een groeiend risico op terroristische aanslagen.Dat stelt verzekeraar Aon die in samenwerking met The Risk Advisory Group een kaart samenstelde waarop je de risico’s per land en per regio kunt zien.

Uit eerder onderzoek van het Institute for Economics and Peace (IEP) bleek dat het aantal slachtoffers van terroristisch geweld in 2013 vooral door de Syrische burgeroorlog toenam van 11.133 in 2012 tot 17.958 in 2013. Moslim extremisten maken wereldwijd verreweg de meeste slachtoffers, voornamelijk geconcentreerd in het Midden-Oosten, Noordelijk Afrika en Zuid-Azie. In andere regio’s in de wereld gaat het volgens IEP vaker om terroristische organisaties met politieke, nationalistische of separatistische motieven.

0 comments on “Salafisme en hyperventlatie”

Salafisme en hyperventlatie

Naar aanleiding van het jaarverslag van de AIVD, waarin werd gerept over subsidies aan salafistische organisaties, heeft de Asmetrdamse CDA-fractie gevraagd in de hoofdstad de brochure ‘Facadepolitiek van salafistische organisaties’ te gaan gebruiken. Deze brochure biedt weinig handvatten, versterkt vooral wantrouwen en draagt niet bij aan een zakelijke benadering van het salafisme.

0 comments on “Salafisten vormen buffer tegen radicalisering”

Salafisten vormen buffer tegen radicalisering

De salafistische gemeenschap in Nederland vormt geen bedreiging voor de Nederlandse democratie. Sterker, salafistische organisaties vormen eerder een buffer tegen radicalisering doordat zij geweldscomponenten afkeuren. Radicalisering in de zin van de actieve bereidheid om geweld te gebruiken vindt dan ook plaats buiten de salafistische organisaties. Vooral oudere Marokkaanse mannen in een achterstandspositie, blijken gevoelig voor salafisme. Zij staan ook eerder positief tegenover een theocratie en het gebruik van geweld.

Dat concluderen de onderzoekers Ineke Roex, Sjef van Stiphout en Jean Tillie. Zij zijn verbonden aan het Instituut voor Migratie en Etnische Studies (van de Universiteit van Amsterdam) en presenteerden vandaag  de eerste grootschalige Nederlandse studie naar de aard, omvang en dreiging van de salafistische (streng orthodoxe islamitische) gemeenschap in Nederland. Het onderzoek bestond uit twee delen: veldwerk onder salafisten en een breed onderzoek onder moslims naar orthodoxie.

Het is volgens de onderzoekers niet zo dat de orthodoxe Islam een politieke ideologie zou zijn die de Nederlandse democratie onderuit wil halen. Wel hebben ze soms moeite met de normen van de democratische rechtsstaat.
De onderzoekers achten het niet waarschijnlijk dat salafistische predikers in Nederland met ‘ gespleten tong’ zouden spreken.

0 comments on “Hoe herken je facadepolitiek van salafistische organisaties?”

Hoe herken je facadepolitiek van salafistische organisaties?

Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft vorige week een brochure uitgebracht die locale overheden en maatschappelijke organisaties zou moeten helpen facadepolitiek van salafistische organisaties te herkennen. De brochure is een aanfluiting geworden en voldoet op geen enkele manier aan de verwachtingen.

In januari 2008 bezocht ik een dure conferentie in Rotterdam over radicalisering. Eén van de hoogtepunten van de bijeenkomst was een speech van een ambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken. De vriendelijke dame vertelde onder andere dat het binnenkort mogelijk zou zijn te monitoren waar in Nederland sprake is van radicalisering. Ik kreeg direct de associatie van een soort buienradar waarop je concentraties van radicalen over een kaart ziet trekken.

0 comments on “De proefballonnen van Marcouch”

De proefballonnen van Marcouch

Ahmed Marcouch is met voorsprong de bekendste stadsdeelvoorzitter van Nederland. Dat komt niet alleen omdat hij een goede voorlichter heeft, maar ook omdat hij zijn nek durft uit te steken. Of je nu een fan van hem bent of niet, de man valt er moeilijk van te beschuldigen dat hij laf is. Hij schopt met regelmaat tegen heilige huisjes en laat daarbij geregeld voor- en tegenstanders in verwarring achter.

Die verwarring ontstaat omdat Marcouch standpunten combineert die voor velen moeilijk te combineren zijn. Soms is hij een klassieke sociaal-democraat die voor emancipatie van vrouwen en homo’s pleit, dan weer is hij een hardliner als het om de aanpak van criminele jongeren gaat en tegelijkertijd is hij zeer coulant voor orthodoxe gelovigen en is hij bijvoorbeeld enthousiast over El Qaradawi, die verbonden is met de Moslim Broederschap. Het is een combinatie die niet binnen de geijkte politieke kaders past. Tegenstanders van Marcouch hebben deze tegenstelling opgelost door hem steevast en weinig origineel een ‘wolf in schaapskleren’ (1100 googlehits) te noemen.

1 comment on “Britse geheime dienst: ‘de terrorist’ bestaat niet”

Britse geheime dienst: ‘de terrorist’ bestaat niet

Oma
Begin dit jaar bezocht ik een conferentie in Rotterdam waarop een mevrouw van het ministerie van Binnenlandse Zaken geruststellend aankondigde dat Nederlandse wetenschappers ons binnenkort precies kunnen vertellen waar radicaliserende moslims zich ophouden. Het zou daardoor gemakkelijker worden om terroristische aanslagen te voorkomen.
De mededeling werd door de aanwezigen, bestaande uit beleidsmakers, onderzoekers en mensen van politie en veiligheidsdiensten, met enig hoongelach ontvangen. De kennis over de wegen waarlangs moslims radicaliseren staat nog in de kinderschoenen en om moslims die radicaliseren te kunnen monitoren moet je ondubbelzinnige indicatoren vast kunnen stellen. De vraag is of dat ooit mogelijk zal zijn.

Interessant in dat verband zijn publicaties gisteren in de Britse krant the Guardian. Deze krant heeft beslag weten te leggen op een rapport van de Britse geheime dienst MI5 waaruit blijkt dat

het niet eenvoudig is om vast te stellen op welke manier mensen radicaliseren. Volgens MI5 is het niet mogelijk één profiel op te stellen van de
Britse terrorist. De gangbare
stereotypen blijken vaak niet te kloppen. In de meeste gevallen gaat het om Britse
onderdanen met een legale status. Ze zijn op religieus vlak
beginnelingen en nog lang geen islamitische fundamentalisten. De
invloed van radicale
extremistische geestelijken is volgens MI5 te verwaarlozen en er zijn duidelijke aanwijzingen dat een stabiele religieuze identiteit bescherming biedt tegen gewelddadige radicalisering. .

MI 5 trekt deze conclusies op grond case studies die zijn verricht door gedragswetenschappers van de dienst. Enkele honderden
personen zijn onderzocht. Het gaat om mensen waarvan bekend is dat zij “betrokken zijn bij, of nauw
verbonden zijn met, gewelddadige extremistische activiteiten”,
variërend van fondsenwerving tot het plannen van zelfmoordaanslagen in
Groot-Brittannië.