0

De kabinetten Rutte I, II en III over immigratie en integratie

525_jaar_Koninklijke_Marine_wikimediaNet als dat bij Rutte I en Rutte II het geval was, bevat het regeerakkoord van Rutte III op het terrein van immigratie en integratie veel maatregelen waarvan het de vraag is of ze politiek of juridisch haalbaar zijn. Een overzicht.

Het CDA en de VVD, de twee grootste partijen die Rutte III vormen, hebben sinds de regering De Quay, die begin jaren 60 de eerste wervingsakkoorden sloot met Italië en Spanje, de grootste stempel op het Nederlandse immigratie- en integratiebeleid gedrukt.

Het derde kabinet Rutte wordt het 23e kabinet na 1959. Hiervan nam het CDA (of haar voorgangers) zitting in 20 kabinetten en de VVD in 16 kabinetten. Op grote afstand volgen de PvdA (8 kabinetten) en D66 (7 kabinetten). Het CDA leverde 17 keer de premier, de PvdA drie keer (Den Uyl en twee keer Kok) net als de VVD (drie keer Rutte).

Wat waren de belangrijkste maatregelen uit de regeerakkoorden van deze drie kabinetten Rutte?

0

Rutte II laat Wilders oogsten

pvvWegblokkades, het bedreigen van politici, bestorming en bekladdingen van AZC’s, zwalkende politieke partijen, forse tegenstellingen in een traag reagerend kabinet en een daarvan profiterende, xenofobe, opruiende populist die maar weer eens een stigmatiserend meldpunt opricht: een weinig verheffende schets van de reacties op de opvang van asielzoekers in Nederland.

Bij de bevolking in vooral de ‘onevenredig belaste’ dorpen en kleine steden leeft bezorgdheid, teleurstelling of zelfs woede omdat zij zich door de politiek voelen gepiepeld en misbruikt.

Het is de wrange oogst van een land dat de afgelopen decennia tot op het bot gepolariseerd is geraakt over immigratie en integratievraagstukken en waarbij de politiek een rammelend democratisch vehikel is geworden.

Lees het artikel dat ik samen met Roemer van Oordt schreef verder op Republiek Allochtonië

1

Feiten en mythes over vluchtelingen, asielzoekers en illegalen

wijzijnhier
Hoeveel vluchtelingen zijn er in Nederland en hoeveel illegalen? Is er sprake van een restrictief beleid en leidt dat tot minder immigranten?
 Heeft een soepel toelatingsbeleid een aanzuigende werking? Waarom keren uitgeprocedeerde asielzoekers niet terug? Leidt economische ontwikkeling van herkomstlanden tot minder migratie?
Voor Republiek Allochtonië zette ik de antwoorden op deze vragen op een rij, gebruikmakend van eerdere publicaties van onder andere Vluchtelingenwerk, het CBS, de IND, Flip van Dyke, Karel Smouter en Hein de Haas. 

0

Het wegkijken na Breivik

Irak_minister_informatie Premier Rutte heeft de afgelopen weken laten merken weinig interesse te hebben in een debat over de link tussen het gedachtengoed van Anders Breivik en dat van de stroming waartoe ook Geert Wilders wordt gerekend. De reactie van de premier past in een lange (Nederlandse) traditie van ‘wegkijken’.

Of het nu om het Nederlandse slavernij- of koloniale verleden gaat, het gebrekkige verzet tegen de holocaust, de politionele acties, de massamoord door Nederlandse militairen in Rawagede, de Nederlandse betrokkenheid bij de levering van gifgas aan Irak, het optreden van het Nederlandse leger in Srebrenica of burgerslachtoffers ten gevolge van het optreden van het Nederlands leger in Afghanistan,…. we hebben het er liever niet over. En degenen die er wel over willen spreken, krijgen al snel de beschuldiging last te hebben van de ‘weg-met-ons mentaliteit’. We kijken als Nederlanders liever naar anderen dan in een spiegel.
Individuen die ons (collectieve) zelfbeeld verstoren, plaatsen we bij voorkeur buiten de maatschappelijke orde. Bijvoorbeeld door ze als ‘gek’ of ‘ idioot’ te bestempelen, dan hoeven we ook geen serieus gesprek meer over ze te hebben. Dat is gemakkelijk, maar of het ook iets oplost?

0

Integratiebeleid Rutte I mist onderbouwing

Minister Donner (Binnenlandse Zaken) heeft vorige week een brief en beleidsnotitie aan de Tweede Kamer gestuurd over integratie, binding en burgerschap.

Het kabinet spreekt zelf van een koerswijziging waarmee Rutte 1 afstand neemt van “het relativisme dat besloten ligt in het model van de multiculturele samenleving”. Het is een stelling die niet onderbouwd wordt. Het kabinet laat na dit model van de multiculturele samenleving te omschrijven. Het is dan ook niet duidelijk of er ooit kabinetten zijn geweest die wel het door het kabinet beoogde model van de multiculturele samenleving omarmd hebben.

Volstrekt onduidelijk blijft in de nota ook het verband tussen de gesignaleerde problemen en de gesuggereerde oplossingen. Verwijzingen naar conclusies uit wetenschappelijk onderzoek ontbreken bijna volledig. Wel wordt er verwezen naar ‘ervaringen’. Het blijft daarom vaak onduidelijk waarop het beleid gestoeld is.