0 comments on “Aan Rika. Wat kan zaliger voor mij zijn, dan met u verplet te worden onder één trein”

Aan Rika. Wat kan zaliger voor mij zijn, dan met u verplet te worden onder één trein

Ik zag haar maar even vanmiddag. Ze zat in de tram die mij passeerde en ze straalde zo overweldigend en aanstekelijk dat ik ook moest glimlachen. Ze zag mij en ze zwaaide. En ik zwaaide terug. Daarna reed de tram weer weg.
Hoe oud ze is, hoe ze heet en waarom ze zo blij en gelukkig leek, weet ik niet. En morgen ben ik haar vast weer vergeten, maar vandaag liet ze mij nog heel lang glimlachen.

Sinds onze vluchtige ontmoeting spookt Aan Rika van Piet Paaltjens door mijn hoofd. Vanavond ga ik zijn geniale dichtbundel, Snikken en Grimlachjes maar weer eens herlezen. Drie studentjes, Aan Jacoba en natuurlijk het geweldige De zelfmoordenaar. Maar eerst Aan Rika.