Schurende gesprekken

anne met kefiya ewoudbutterMijn ouders zijn al bijna 53 jaar getrouwd. Ze zijn nog steeds blij en gelukkig samen. Ze zijn het vaak met elkaar eens, maar er is één onderwerp waarbij ze lijnrecht tegenover elkaar staan: het Israelisch – Palestijns conflict. Mijn moeder, die zich actief inzet voor het behoud van het joods cultureel erfgoed in Nederland, voelt zich sterk verbonden met progressief liberale joden in Israel. Mijn vader is juist uitgesproken pro Palestijns.
Omdat een discussie over dit onderwerp wel eens pittig kan worden, wordt het in onze familie soms gemeden of wordt het met kleine plaagstootjes afgehandeld. Onbespreekbaar is het echter niet.

Lees verder Schurende gesprekken

Turken in Nederland; de feiten

Begin januari sloeg een groep van Turkse professionals met een manifest in de Volkskrant en op Republiek Allochtonië alarm: ze maakten zich ernstig zorgen over de integratie van de tweede generatie Turkse Nederlanders. Het manifest riep vele reacties op. Sommigen betuigden steun, maar er was ook veel kritiek.

Zowel het manifest als de reacties waren vooral gebaseerd op meningen, ervaringen en principes. In dit stuk weinig meningen, wel veel feiten en/of resultaten van onderzoek. Lees verder Turken in Nederland; de feiten

De ‘vrijheid van onderwijs’ is in Amsterdam een relatief begrip

Ik ben boos. Boos op de gemeente Amsterdam. Door wanbeleid is er een flink gebrek aan plaatsen voor middelbare scholieren ontstaan waardoor de vrije keuze van onderwijs in de hoofdstad ernstig beperkt is en het voor sommige kinderen nog maar de vraag is of ze straks wel in Amsterdam terecht kunnen.

Onze oudste dochter is 12 en gaat dit jaar naar de middelbare school. Een grote, spannende stap. De afgelopen weken zijn we op zoek gegaan naar een school voor haar. Keuze genoeg, zou je denken in een grote stad als Amsterdam. an haar juf had ze een havo/vwo-advies gekregen en de Cito-score kwam daar fraai mee overeen.

Lees verder De ‘vrijheid van onderwijs’ is in Amsterdam een relatief begrip