0 comments on “Nieuw boek: Zuilen in de Polder? Een verkenning van de institutionalisering van de islam in Nederland”

Nieuw boek: Zuilen in de Polder? Een verkenning van de institutionalisering van de islam in Nederland

Zuilen_n_de_polder_cover900600Blij en trots met het verschijnen van het boek Zuilen in de Polder? dat ik samen met Roemer van Oordt geschreven heb. Dit boek biedt inzicht in het ontstaan en de ontwikkeling van islamitische organisaties in Nederland en in de factoren binnen en buiten de moslimgemeenschappen die van invloed zijn op deze organisaties. De nadruk ligt daarbij op de periode tussen 1990 en 2016. Naast literatuuronderzoek baseren wij ons op ongeveer 60 interviews en een kwart eeuw aan eigen. 

Onderwerpen die aan de orde komen zijn onder andere demografische ontwikkelingen, moskeeën, moskeekoepels, imams en imamopleidingen, islamitisch onderwijs, islamitische omroepen en andere media, islamitische politieke partijen en andere islamitische organisaties.  De auteurs gaan uitgebreid in op de maatschappelijke en politieke context, het islamdebat en de effecten daarvan op de institutionalisering van de islam in Nederland. Ook staan ze stil bij het langzaam verdwijnen van de eerste generatie bestuurders en de opkomst van een nieuwe generatie van in Nederland geboren en getogen moslims.

Zuilen in de Polder? Een verkenning van de institutionalisering van de islam in Nederland (465 bladzijden) is onder andere te bestellen via bol.com.

 

4 comments on “‘Ik ben allergisch voor geschiedenis’”

‘Ik ben allergisch voor geschiedenis’

‘Ik wil later juf worden’, maar dan wel een juf die geen geschiedenis geeft,’ zei Marijn, mijn oudste dochter (net 11 jaar) gisteren stellig.
‘Hoezo?’, vroeg ik.
‘Ik ben… allergisch voor geschiedenis.’
‘Allergisch voor geschiedenis? Krijg je er bultjes van?’ Ik keek haar onderzoekend aan.
‘Nee, ik word er altijd zo verdrietig van.’
‘Maar, geschiedenis is het mooiste vak dat er is’, probeerde ik nog. ‘Het zijn altijd spannende verhalen. Het gaat over neanderthalers, koningen, prinsen, ridders, kunstenaars,…’
‘Geschiedenis gaat altijd over dode mensen. En daar kan ik niet tegen.’

Ik had even geen antwoord meer.

’s Middags probeerde ik op een andere manier te laten zien hoe leuk geschiedenis kan zijn. Ik zette een aflevering van Robin Hood op. Jente (7), de jongste, vond het prachtig. Al snel stond ze op de bank te zwaaien met een zwaard en schoot ze met haar pijl en boog de gemene landheer neer.
Marijn vond het vechten niets. Zij was meer geïnteresseerd in de vraag of Robin nog een relatie zou krijgen met Lady Marion.
‘Leuk hè?’ vroeg ik halverwege.
‘Ja’, zeiden ze in koor.
‘Dit is ook geschiedenis hoor.’ In gedachten was ik al aan het denken over een volgende historische film. Zwartboek is nog wat te heftig, oorlogswinter misschien ook.

Een paar keer dreigde m’n oudste dochter af te haken, bijvoorbeeld wanneer er weer iemand opgehangen dreigde te worden. Gelukkig zorgden Robin en zijn kornuiten steeds weer voor een miraculeuze ontsnapping.
Totdat één van de beste vrienden van Robin werd neergestoken en overleed. Marijn draaide zich om. Ze wilde niet meer kijken.
‘Zie je wel’, zei ze. ‘Geschiedenis gaat altijd over dode mensen.’

’s Avonds keek ik naar het nieuws en zag beelden uit Gaza. Niet alleen geschiedenis gaat over dode mensen.