0 comments on “Twee geniale scenes uit Happiness”

Twee geniale scenes uit Happiness

Happiness (1988) van Todd Solonz behoort wat mij betreft tot de mooiste films allertijden. Het is bij uitstek een film om te ‘grimlachen’. De film is een gitzwarte komedieover driezussen: de oudste is getrouwd met een pedofiele psychiater die zichvergrijpt aan een vriendje van zijn zoontje, de middelste iseen schrijfster die zichzelf “nep” vindt omdat ze nog nooit verkracht is en de jongste was altijd al gedoemd te mislukken.

De twee scenes hieronder komen uit de film; ze zijn briljant geschreven en er wordt erg goed geacteerd. In de eerste scene, tevens de openingsscene van de film, maakt de jongste zus het uit met haar vriendje. De scene is pijnlijk, maar ook komisch.

In de tweede scene, ergens aan het eind van de film, vraagt het zoontje van de pedofiele psychiater wat zijn vader met zijn vriendjes heeft gedaan. Een gouden regel in film, toneel en literatuur is dat een scene veel spanning kan krijgen door de subtekst; dat is de impliciete betekenis van een geschreven ofgesproken tekst. Niet de letterlijke tekst is belangrijk, maar wat uit de teksten het spel kan worden opgemaakt. Dit betekent dat teksten vaak niet al te expliciet worden geschreven. In dit geval heeft de schrijver ervoor gekozen het zoontje juist wel direct en expliciet te laten vragen naar hetgeen je als kijker misschien niet eens zou willen weten. Het maakt de scene heel spannend, heel naar, maar ook heel mooi.

Ik kan deze scene niet embedden, wel linken: op dit filmpje staan drie dialogen over seks tussen vader en zoon uit Happiness. Tijdens de eerste twee weet de zoon nog niet dat zijn vader pedofiel is.

Kijk hier

0 comments on “Zomergasten: zadelpijn”

Zomergasten: zadelpijn

Ik vind ‘bloopers’ meestal erg flauw, maar deze vond ik wel grappig

 


 

0 comments on “Zomergasten: Er is absoluut geen reden voor paniek”

Zomergasten: Er is absoluut geen reden voor paniek

De paniek vandaag op de Dam, maakte duidelijk dat het niet erg moeilijk is mensen angst aan te jagen. Monty Python maakte een mooie sketch waarin 2 piloten de passagiers doodsbang maken: “Ladies and gentlemen, there is absolutely no cause for alarm.”Zie het filmpje.

0 comments on “Filmpje: als een muis in de val…”

Filmpje: als een muis in de val…

Ik kende dit filmpje nog niet en vond het wel grappig…

0 comments on “Even collecteren voor de Taliban”

Even collecteren voor de Taliban

Ab en Sal gingen collecteren voor de Taliban. Grappig filmpje, vooral de mevrouw die giraal al heeft overgemaakt.

0 comments on “Ben jij ook een gehoorzame beul? Franse tv herhaalt het Milgram Experiment”

Ben jij ook een gehoorzame beul? Franse tv herhaalt het Milgram Experiment

Morgen op de Franse staatstelevisie de show Het Spel van de Dood . De show is een opmerkelijk psychologisch experiment waarbij deelnemers aan een spelprogramma een man moeten straffen door hem elektrische schokken te geven. Maar liefst 80 Procent van de mensen gaat zo ver, dat het slachtoffer dood lijkt neer te vallen. Zo meldt de Volkskrant.

De kandidaten wisten niet dat ze meededen aan een   experiment dat was opgezet door dumentairemakers. Het slachtoffer is een acteur die helemaal geen   schokken krijgt.

0 comments on “Integratie in beeld (2): extreemrechts en het piemeltje van Wim de Bie”

Integratie in beeld (2): extreemrechts en het piemeltje van Wim de Bie

Wim de Bie, de nationale mental coach, twitterde vorige week: “Van mijn YouTubekanaal (http://ow.ly/1byad) is een filmpje verwijderd (http://ow.ly/1bxX7). Te bloot? Ben ik een vies mannetje?”
Het gaat om een filmpje waarin hij een vage naaktfoto van meneer Fokke (Wim de Bie) als ongeveer 6-jarige toont. Wim de Bie vertelt dat meneer Fokke het na ruim 60 jaar nog steeds een genante foto vindt.

0 comments on “‘I love you sheriff Truman’ (Albert Rosenfield)”

‘I love you sheriff Truman’ (Albert Rosenfield)

Uit de serie Twin Peaks van David Lynch zou ik tientallen prachtige scenes kunnen laten zien. Ik kies voor twee scenes met de arrogante FBI agent Albert Rosenfield, collega van special agent Dale Cooper.
Bij zijn entree in het kleine dorp Twin Peaks maakt Rosenfield direct op de hem kenmerkende botte wijze duidelijk dat hij niet zo’n hoge pet op heeft van het dorp en het trage amateuristische werk van sheriff Truman en zijn stuntelige assistenten. Truman maakt op zijn beurt duidelijk dat hij niet gecharmeerd is van de arrogantie van Rosenfield.

De confrontaties tussen Truman en Rosenfield zijn steeds spannende scenes. Eenmaal slaat Truman Rosenfield neer. Wanneer hij hem voor een tweede keer dreigt neer te slaan, krijgt de scene een verrassende wending.

0 comments on “Robbert-Jan Vos wint New Arrivals op Rotterdams Film Festival”

Robbert-Jan Vos wint New Arrivals op Rotterdams Film Festival

Samen met regisseur Robbert-Jan Vos werk ik aan het scenario voor een speelfilm waarmee we, uiteraard, een Oscar gaan winnen.  Zover is het nog (lang) niet, maar Robbert-Jan heeft vandaag wel een eerste stapje gezet door met zijn korte film Dag Buurvrouw de New Arrivals 2009-2010 te winnen op het Rotterdamse Film Festival. Gefeliciteerd! Robbert-Jan maakte ook de trailer voor mijn roman Isa (zie hier) en verschillende korte films en commercials. Hieronder zijn film Dag Buurvrouw.

2 comments on ““Hij was maar een neger, zo’n zwarte” (kerstlied van Zangeres zonder Naam)”

“Hij was maar een neger, zo’n zwarte” (kerstlied van Zangeres zonder Naam)

“Hij was maar een neger, zo’n zwarte.
Zoiets haal je niet in je huis.
Omdat je het noodlot dan tartte,
want die zwarten zijn immers niet pluis.”

Eén van de meest omstreden Nederlandstalige kerstliederen is van Mary Servaes, de Zangeres zonder Naam, koningin van het levenslied. Het lied uit de jaren 60 van de vorige eeuw, geschreven door Johnny Hoes,  is geregeld betiteld als een racistisch lied.

Naar huidige maatstaven terecht, maar zeer waarschijnlijk niet zo bedoeld. De smartlap stelt juist vooroordelen aan de kaak en verhaalt over een zwarte man die vlak voor kerst nergens wordt binnengelaten. Het lied werd geschreven in de jaren ’60 toen het woord ‘neger’ minder omstreden was dan nu.  Servaes, die het in haar nummers altijd opnam voor minderheden, sluit -uiteraard met gevoel voor drama-  af met:

“In ‘t kerkje dat noodde, daar knielde hij neer
Bij ‘t ruw-houten kribje, van ons Lieve Heer
Toen vroeg-ie zich af of dat kindje zo klein
Alleen maar voor blanken geboren zou zijn”

Het lied werd in de jaren ’80 ook door Robbie Muntz uitgebracht en staat ook op de  CD ‘ kerstboom zonder piek‘ van Vic van de Reijt.  Hieronder de video.