0 comments on “Fatwa: geef borstvoeding aan uw collega”

Fatwa: geef borstvoeding aan uw collega

Veel hilariteit in de Arabische wereld deze week naar aanleiding van een fatwa van godsgeleerde Ezzat Attiya van
de Al Azhar University. Volgens deze fatwa zouden mannen de mogelijkheid moeten krijgen om borstvoeding van hun
vrouwelijke collega’s te krijgen. Hierdoor zou het minder bezwaarlijk zijn wanneer mannen en vrouwen zonder enige familieband met elkaar in dezelfde ruimte werken
.

Ezzat Attiya heeft de oplossing gevonden in het geven van borstvoeding.
In sommige Arabische landen gebeurt het nog regelmatig dat baby’s (ook)
gezoogd worden door vrouwen die niet hun moeder zijn. Een eeuwenoude
en bijzonder praktische en pragmatische benadering. De sociale
regel is dan wel dat de baby vervolgens een familieband met zijn
surrogaatmoeder krijgt en in de toekomst ook niet mag trouwen met de
kinderen van deze vrouw. Ezzat Attiya meent nu dat mannelijke werknemers die borstvoeding hebben gekregen van hun vrouwelijke
collegae  voortaan gezellig saampjes in de kantoortuin
kunnen werken.
Bron: Sargasso
Links: Arabicwomanprogressivevoice.blogspot; de fatwa (arabisch)
Jerusalem Post


Hieronder ter illustratie ‘Meeting the parents’ (de beelden kunnen voor sommigen aanstootgevend zijn, voor anderen daarentegen dolkomisch)

0 comments on “Gevoel voor humor”

Gevoel voor humor

How_to_irritate
Het pseudo-wetenschappelijke Psychologie Magazine viel vandaag op de mat. Wat blijkt? In de bikkelharde strijd der seksen hebben de mannen een overtuigende overwinning behaald: mannen blijken namelijk grappiger dan vrouwen. Driekwart van de Nederlanders vindt een man de grappigste persoon in zijn omgeving. Dat blijkt uit een ‘representatief’ onderzoek onder 500 Nederlanders.
Tsja.
Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat vrouwen meer van Duitse (?) humor houden en mannen meer van Britse.  En dat laatste is herkenbaar. Voor mij staan zeker de mannen van Monty Python met hun absurdistische humor nog steeds op eenzame hoogte. Hieronder uit de serie ‘How to irritate people’ de sketch met de twee piloten: "Hello, this is your captain speaking. There is absolute no reason for alarm."

0 comments on “Aandacht voor loverboys een hype? Er is in ieder geval een hyves”

Aandacht voor loverboys een hype? Er is in ieder geval een hyves

Antiloverboy
"Ik heb verkering gehad met een loverboy"(Elise) "Ik ben er 9 jaar geleden terecht in gekomen helaas.-(  "Ik kreeg een relatie met een gozer, wat later dus een loverboy bleek te zijn."(Bianca)
Loverboys en lovergirls zijn de laatste dagen weer volop in het nieuws. Is het een hype? Er is in ieder geval een hyves met bijna 7000 leden.

Het AD berichtte gisteren nog dat er in Rotterdam-West
zes loverboys aangehouden wegens het misbruiken van de  17-jarige
Angelique. Ze werd de afgelopen tijd tegen haar zin
vastgehouden en seksueel misbruikt in diverse clubs en woningen in Den
Haag en Rotterdam. De
moeder van het slachtoffer tipte de politie nadat het meisje
had weten te ontsnappen. Volgens haar moeder is Angelique een naïef meisje is met de verstandelijke vermogens
van een 12-jarige. Ze was al eens eerder in handen gevallen van
loverboys.
Het tv-programma Vermist  besteedt in de
uitzending van vrijdag aandacht aan de ontsnapping van het slachtoffer.
Volgens VERMIST werd Angelique gedrogeerd en gedwongen tot seks door
Antilliaanse drugsdealers. De makers van het programma schrijven verder
dat de blonde Angelique ”een geliefde prooi bleek bij de
voornamelijk uit buitenlanders bestaande cliëntele want ze heeft in de
periode dat ze gedrogeerd en misbruikt werd, talloze mannen af moeten
werken.”

Loverboys zijn ‘hot’. De anti-loverboyshyve kent bijna 7000 leden, waaruit in ieder geval blijkt dat er veel interesse voor het onderwerp bestaat. Er wordt gediscussieerd over de term (moeten we het niet gewoon pooiers noemen?), over de strafmaat en over de bling bling cultuur. De in het berichtenforum van de hyves gestelde vraag: zijn hier meisjes die zelf ervaring hebben met Loverboys leidde tot 45 reacties, waaronder een paar

0 comments on “Khadija Arib en Hassan Bahara kibbelen over advieswerk Arib”

Khadija Arib en Hassan Bahara kibbelen over advieswerk Arib

Debat
De discussie tussen schrijver Hassan Bahara en Khadija Arib
gaat vrolijk verder.  Khadija Arib reageert dit weekeinde in de
Volkskrant op de kritiek die ze vorige week kreeg van Bahara, die op
zijn beurt Arib weer van repliek dient op zijn weblog.
Bahara was door Arib uitgenodigd om deel te nemen aan een seminar van
de werkgroep migratie van de Adviesraad voor Mensenrechten (Conseil
Consultatif des Droits de l’Homme) in Marokko. In een artikel in het
Betoog (5 mei) had Bahara scherpe kritiek geuit op Arib en haar
werkgroep en doet hij een beroep op het PvdA-kamerlid om niet loyaal
aan haar principes te zijn, maar aan de Marokkanen in Nederland en dan
vooral aan de Marokkaanse jongeren.

Selectief geluisterd
Volgens
Arib heeft Bahara "zeer selectief geluisterd en slechts een deel van de
werkelijkheid beschreven." De inbreng van mensen die een andere
opvatting hebben en de nationalistische benadering van cultuur en taal
niet delen, heeft Bahara volgens haar gemist. Bovendien verwart Bahara
volgens Arib de opvattingen van een aantal deelnemers die op
uitnodiging aan het seminar deelnamen met de opvatting van de
Adviesraad of leden ervan. Dat een aantal van deze seminardeelnemers
van mening is dat de eigen taal belangrijk is en dat men worstelt met
het vraagstuk van eigen identiteit en religie in Europa, is volgens
Arib legitiem.

Volgens Arib heeft Bahara onder andere de bijdragen van de joodse
Marokkaan Albert Sasson en Arib zelf gemist.  Beiden benadrukten dat
identiteit niet statisch is, maar aan veranderingen onderhevig. Sasson
heeft daarbij, "geheel in de lijn van de Adviesraad, gepleit voor een
identiteit die door universele waarden moet worden gevormd, waarin
respect, democratisch handelen en gelijkheid centraal dienen te staan." Lees verder op het Allochtonenweblog

0 comments on “Hirsi Ali snapt er niets van”

Hirsi Ali snapt er niets van

Ataturk
Dé islam bestaat niet in Turkije. De religie is er net zo
versplinterd en geïnstitutionaliseerd als in Nederland het christendom.

Voor ‘islamkenners’ als Hans Jansen, Geert Wilders en Hirsi Ali die
graag over de ‘zuivere islam’ spreken en de religie als een monolitisch
blok willen voorstellen, moet Turkije,  met zijn baaierd aan
soennitische en shiitische (alevitische) stromingen, een moeilijk te
begrijpen land zijn. Het is daarom opmerkelijk dat Hirsi Ali zich deze
week in Die Welt ook als Turkijekenner opwierp en de strijd tegen het
(vermeende?) islamisme  belangrijker achtte dan de democratische wil
van het volk.

Volgens Hirsi Ali moet het Turkse leger niet onder controle van de
politiek staan, maar moet het leger de politiek blijven controleren.
Een bijzondere opvatting over democratie, die Hirsi Ali vast heeft
geleerd van haar collegae van het American Enterprise Institute, de
rechtse denktank die meent dat democratie met bommen valt te
verspreiden en het tegelijkertijd voor elkaar krijgt de steun aan
dictatoriale regimes in het Midden-Oosten uit (geo)politieke
overwegingen te rechtvaardigen.

In het stuk pleit Hirsi Ali voor een secularisme "dat rechten en
vrijheid van het individu beschermt, niet het ultranationalistische
soort dat een klimaat schept waarin Hitlers ‘Mein Kampf’ een bestseller
is, de Armeense genocide wordt ontkend en minderheden worden vervolgd."
Beste Ayaan, voor een dergelijk secularisme – zonder nationalisme –
moet je niet bij het Turkse leger zijn.

Het Turkse leger werpt zich van oudsher op als hoeder van de erfenis
van Büyük (Grote) Atatürk, de aartsvader van de Turkse Republiek, die
van Turkije in 1923 een staat maakte die door secularisme én
nationalisme bijeengehouden moest worden.

0 comments on “Kamervragen: werkt Geert Wilders voor de Mossad?”

Kamervragen: werkt Geert Wilders voor de Mossad?

Het kamerlid W. Terzake van de Partij van de Vragen heeft
naar aanleiding van een bericht in De Telegraaf over Geert Wilders
kamervragen gesteld aan minister-president Balkenende.
Volgens De Telegraaf zou Wilders  jarenlang geschaduwd zijn door de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). De Telegraaf meldde dat de bezoeken van
Wilders aan de Israëlische ambassade in Den Haag
door de AIVD zijn geregistreerd.

Ook zouden ‘bronnen rond de AIVD’ hebben bijgehouden hoe lang de bezoekjes van Wilders duurden. De AIVD ontkent overigens Wilders te hebben geschaduwd.

Vragen van het lid Terzake (PVV) aan de minister-president over het
bericht “AIVD had Wilders in vizier” in De Telegraaf van woensdag 9 mei
2007.

1.) Bent u bekend met het bericht “AIVD had Wilders in vizier”?*

2.) Is dit bericht geheel of gedeeltelijk juist?

3.) In het Telegraaf-artikel laat collega Wilders weten dat de bezoeken plaatsvonden in het kader van zijn werk als Kamerlid. Ik citeer collega Wilders:

“Het klopt dat ik regelmatig langsging op de Israëlische ambassade. Tot afgelopen  jaar kwam ik daar vrijwel maandelijks. De contacten ontstonden toen ik nog  woordvoerder buitenland was voor de VVD-fractie.” Collega Wilders laat vandaag weten “dat het niet zo kan zijn dat een politicus tijdens zijn normale werkzaamheden door de inlichtingendienst in de gaten gehouden wordt.”

Vindt u het maandelijks bezoeken van dezelfde ambassade behoren tot de ‘normale werkzaamheden’ van een kamerlid. Zo ja, waarom?

4.) Vindt u dat de loyaliteit van Kamerlid Wilders aan Israël niet wat ver gaat voor een Kamerlid dat anderen graag de maat neemt over hun mogelijke loyaliteit aan andere landen? Zo nee, waarom niet?

5.) Bent u op de hoogte van de opmerking van de heer Van Aartsen, voormalige fractievoorzitter van de heer Wilders dat de heer Wilders zijn kamervragen liet ‘insteken’ door de heer Wilders? Hoe beoordeelt u deze opmerking?

6.) Op het weblog Verbal Jam wordt al gesuggereerd dat Wilders in dienst zou zijn van de Mossad. Heeft u aanwijzingen gevonden voor deze suggestie?

Nomadische gedachten op maandag

Geel_veld
Mensen met een handicap (part 1)

De man zonder oren,
knoopte alles in zijn neus.


Is God thuis? (part 1)
Hoe groot is Allah eigenlijk?


Tegelkrasser
In een relatie
los je problemen op
die je anders mist


Mensen met een handicap (part 2)
De tragiek van de boer zonder kiespijn:
hij vergat te lachen

Pim is niet dood, hij leeft en de Wereldomroep sprak met hem

Ghosts
Vergeet al degenen die verklaarden een lijntje met Pim Fortuyn te
hebben gehad. Niemand kon het bewijzen. Radio Nederland Wereldomroep
wel. Zij spraken dit weekend met de vijf jaar geleden neergeschoten
Professor Pim.

Fortuyn laat in het interview weten dat hij de brief van Jan Peter Balkenende aan zijn broer bijzonder heeft gewaardeerd.
Wat
de LPF heeft gedaan met zijn gedachtegoed beschouwt hij als een ‘bloody
shame’: "Moet u eens indenken: ik ben professor en als je dan ziet wat
voor mensen dat gestalte denken te geven…"

Fortuyn denkt er niet over om terug te komen. "Eenmaal afgeschoten, altijd afgeschoten." Jezus Christus kwam tenslotte ook niet terug.

Beluister het bijzonder treffende interview met Fortuyn hier.

Bert en Ernie en de gestolen blingbling

Bling_1
Er lijkt brede steun te gaan ontstaan voor het idee om bij het
vaststellen van de strafmaat rekening te houden met de culturele
achtergrond van de verdachte. Veroordeelden zouden weer boevenpakken
moeten dragen, want met
merkkleding en ‘blingbling’ zouden vooral allochtonen in de gevangenis
hun machocultuur kunnen voortzetten.

‘Blingbling’ .

Zucht.

De Jip-en-Janneke taal begint nu wel ernstig om zich heen te grijpen
in Den Haag. Voor je het weet wordt Den Haag Vandaag gepresenteerd door
de Teletubbies. Uh-oh.
Of zien we Bert en Ernie als razende reporters.
‘En Bert, is er nog wat gebeurd in Den Haag?’
‘Nou
Ernie, Wouter heeft met zijn bips gedraaid,  Jan Peter heeft gejokt en
Geert heeft weer heel gemene dingen gezegd. Terug naar de studio in
Hilversum.’

Blingbling.

Zijn autochtone boefjes dan geen macho’s en dragen ze geen
blingbling? Ik ken autochtonen die blingbling op de raarste plekjes
door hun lichaam hebben geboord. Plekjes die zich heel goed in Jip en
Janneke taal laten beschrijven.

Bij uniforme kleding in de gevangenis kan ik me nog wel wat
voorstellen, maar dan voor alle gevangenen. Maar andere straffen
waarbij rekening wordt gehouden met de culturele achtergrond? Dan
begeef je je al snel op een hellend vlak. Coskun Cörüz vond het wel een idee om islamitische boefjes een
taakstraf in de moskee te geven. Strafbeleving wordt volgens hem
bepaald door de normen en waarden van de eigen groep en allochtonen
zouden een schaamtecultuur kennen. Wanneer islamitische jongeren de
moskee zouden moeten gaan poetsen, zouden ze zich rot schamen, ook voor
hun familie.

Blingbling.

Even afgezien van de vraag of het niet op gespannen voet staat met
het gelijkheidsbeginsel, is het een prikkelende gedachte. Doorgaand op
het idee van Cörüz zou je dan de strafmaat kunnen variëren door meer of
minder redenen voor schaamte te geven. Een zwaardere straf voor
islamitische jongeren zou dan bijvoorbeeld kunnen zijn om een darkroom
te moeten beheren of de Torah uit het hoofd te moeten leren. Misschien
kunnen we ook nog wat leren van de  Amerikaanse methoden in de Abu
Ghraib gevangenis.

Voor de allerzwaarste straffen zou een deal met John de Mol gesloten
kunnen worden. Dan sluiten we de boefjes op in een glazen huis met
allemaal camera’s en kan de hele wereld meegenieten van de meest
genante situaties. Met de reclameinkomsten kunnen we dan direct weer
een deel van de kosten van het penitentiair systeem dekken. 

Pingping.

Overigens kent onze rijke autochtone culturele geschiedenis ook nog
enkele straffen, die in dit kader  opnieuw ingevoerd zouden kunnen
worden. Ik denk daarbij aan de schandsteen en de schandpaal waarbij het
publiek de veroordeelde mag uitschelden en met vuil mag bekogelen. Een
andere mogelijkheid is het opnieuw introduceren van de schopstoel, waarbij de
veroordeelde op een hoog schavot wordt geplaatst en dan in de modder of
de mest wordt geduwd.

Gelukkig hebben we die barbaarse tijden ver achter ons gelaten.
We hebben nu immers een hoogstaande beschaving.

Blingbling. Zucht.

Ewoud Butter

var bericht_titel='[Zet hier de titel van jouw bericht]’;
var bericht_url=’http://www.zet-hier-jouw-permanente-link’;

Over hufterigheid, censuur en de noodzaak van mediaonderwijs

Fuck
Door hufterig gedrag en processen
als globalisering en de
daarmee gepaard gaande culturele en religieuze botsingen, staat de
vrijheid van meningsuiting en de beperking daarvan, steeds hoog op de
politieke en maatschappelijke agenda. Informatie, ook onaangename, is
door de opkomst van nieuwe media, snel en ongefilterd beschikbaar.
Geregeld wordt daarom aangedrongen op (milde vormen van) censuur. Een
dergelijke oplossingsrichting is niet alleen verwerpelijk, maar ook
weinig effectief. In het onderwijs  moet kritisch mediagebruik op het
curriculum komen te staan.

De nieuwe hufterigheid
Een week geleden fietste
ik ’s ochtends vroeg over de Amsterdamse Keizersgracht. Het was nog
stil en een beetje mistig. Voor me fietste een heer van middelbare
leeftijd. Net op het moment dat ik hem inhaalde, liet hij een keiharde
boer. ‘Boertechnisch’ gezien was het een hoogstandje: een volrollende
boer met een breed palet aan klankkleuren dat weerkaatst werd door de
hoge grachtenpanden. De lucht die de man verspreidde, verried de
diversiteit aan ingrediënten in zijn maag, waarbij de lucht van schraal
bier overigens overheerste.

Ik was goedgemutst, vond het wel grappig en antwoordde spontaan:
‘Ook goedemorgen’. Het was ‘luchtig’ bedoeld, maar werd door de heer
niet als zodanig opgevat. Hij maakte slaande bewegingen, begon mij de
huid vol te schelden en beriep zich daarbij op de ‘vrijheid van
meningsuiting.’ Hij liet mij in verbijstering achter.

Deze ontmoeting staat voor mij symbool voor de nieuwe hufterigheid,
die je overal in de samenleving tegenkomt, maar die vooral op het
internet welig tiert. In nieuwsgroepen en op discussiesites ontaarden
discussies al snel in plat gescheld. Volkskrantcolumnist Bert Wagendorp
stopte enkele weken geleden met zijn weblog omdat hij de scheldpartijen
beu was. Op het Allochtonenweblog heb ik de mogelijkheid om te reageren
een jaar geleden ingeperkt, omdat meer dan een kwart van de reacties
als racistisch scheldwerk viel te kwalificeren.

De nieuwe hufterigheid kenmerkt zich door een onbehouwen
schaamteloosheid, ongeremdheid, ernstige tekorten aan inlevings- en
relativeringsvermogen, weinig talenten voor relativering en zelfkritiek
en geen of weinig gevoel voor humor. Tenslotte kenmerken deze nieuwe
hufters zich doordat ze schelden, of in dit geval zelfs ‘boeren’
verwarren met het ‘verkondigen van je mening’. Wanneer je deze lieden
tegenspreekt, krijg je bij voorbaat al snel het verwijt dat je
‘politiek correct’ bent of een voorganger in de Linkse Kerk.

De vrijheid van meningsuiting is een kostbaar goed. Daar waar de
vrijheid van meningsuiting niet meer wordt gebruikt om een mening te
uiten, maar louter om te beledigen en te beschadigen, ontaardt deze
vrijheid in verbaal geweld. Dan spreekt alleen nog maar de onderbuik en
hebben we het niet meer alleen over vrijheid van meningsuiting, maar
ook over beschaving. Het gebruik van de vrijheid van meningsuiting
vraagt in een beschaafde wereld bepaalde vaardigheden. Beschaafd
spotten is een kunst. Boeren en schelden zijn geen beschaafde
uitingsvormen.

Week van de Censuur
Nu vraagt niet alleen het
actief gebruik van de vrijheid van meningsuiting, maar ook het passief
gebruik, het ontvangen van ongewenste informatie, de nodige
vaardigheden. Dat bleek afgelopen week weer eens.

Hadden we de Boekenweek nog maar net achter de kiezen, werden we
vorige week getrakteerd op een ‘Week van de Censuur’. Van de mensenrechtencommissie
van de VN mogen we niet meer lachen om God, de nieuwe videoclip van Salah Edin zou oproepen tot radicalisering, een anonieme VVD’er wil de Koran herschrijven en verspreiding verbieden, Turkse nationalisten overwegen internetcensuur, Thailand heeft You Tube afgesloten na belediging van de vorst, de ChristenUnie heeft bezwaren tegen een poster van een dame in een gouden bikini , van Leefbaar Rotterdam en de Fortuynisten mogen we niet lachen op 6 mei, in Brussel wordt gewerkt aan een islamvriendelijk woordenboek en ook Köprü, de Turkse vertaling van de  Brug van Geert Mak is gekuist