Schurende gesprekken

anne met kefiya ewoudbutterMijn ouders zijn al bijna 53 jaar getrouwd. Ze zijn nog steeds blij en gelukkig samen. Ze zijn het vaak met elkaar eens, maar er is één onderwerp waarbij ze lijnrecht tegenover elkaar staan: het Israelisch – Palestijns conflict. Mijn moeder, die zich actief inzet voor het behoud van het joods cultureel erfgoed in Nederland, voelt zich sterk verbonden met progressief liberale joden in Israel. Mijn vader is juist uitgesproken pro Palestijns.
Omdat een discussie over dit onderwerp wel eens pittig kan worden, wordt het in onze familie soms gemeden of wordt het met kleine plaagstootjes afgehandeld. Onbespreekbaar is het echter niet.

Lees verder

Toespraak bij ontvangst Clara Meijer-Wichmann penning 2016

uitreiking-cmw3
Op zaterdagmiddag 10 december 2016 had ik de geweldige eer als hoofdredacteur en oprichter van Republiek Allochtonië de Clara Meijer-Wichmann Penning te mogen ontvangen.

Ik nam in mijn speech stelling tegen hijgerige en foutieve berichtgeving in de media, het zonder enige onderbouwing culturaliseren en islamiseren van het integratiedebat en ook nam hij het geneuzel over de Nederlandse cultuur’ of ‘onze manier van leven’ op de korrel. Wanneer we willen benadrukken welke waarden en vrijheden we belangrijk vinden, is het veel effectiever, concreter en vooral inclusiever om de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als referentiepunt te gebruiken.

Hieronder de tekst van mijn speech.

Lees verder

Twijfel!

lantarens ewoudbutter

Een tijdje geleden zei mijn vriendin, bijna achteloos, op een zaterdagochtend: “Ik word het liefste wakker met Bert Wagendorp.” Ik verslikte me bijna in mijn koffie. Werd hier nonchalant aangekondigd dat ik na een relatie van ruim 25 jaar werd ingeruild voor Wagendorp, columnist van de Volkskrant?

Lees verder

De elite, dat zijn de anderen (2)

de elite 1Op 28 juni gaat mijn nieuwe toneelstuk ‘De Elite, dat zijn de anderen’ in première in het Amsterdamse Pleintheater. Het stuk wordt gespeeld door theatergroep De Spelers en is gebaseerd op ‘Mug Inn’ van Joan Nederlof (Mugmetdegoudentand). Ik bewerkte het stuk en schreef enkele nieuwe scènes. 

Mugg Inn gaat over verschillende vormen van ‘wij/zij denken’ met bijzondere aandacht voor homoseksuelen versus heteroseksuelen. In mijn bewerking ligt het accent iets meer op de kloof tussen hoger opgeleiden en lager opgeleiden. In onderstaand artikel ga ik nader op deze kloof in.

Lees verder

Anne en de vrijdenkers

Ik ontdekte vorige week dat ik dit jaar mijn debuut heb gemaakt als fotograaf.  Kunstenaar Jonas Staal heeft een foto van mij gebruikt bij een expositie die heeft in het Van Abbemuseum over de Vrijdenkersruimte.

Het is een foto van graffiti waarop Anne Frank met kefiya (Palestijnensjaal) wordt afgebeeld. Ik heb de foto een paar jaar geleden in de Amsterdamse Czaar Peterstraat gemaakt. Jonas Staal had mij vorig jaar toestemming gevraagd om de foto te gebruiken Ik kwam er vorige week bij toeval achter dat mijn foto ook was gebruikt.

De foto is ook opgenomen in het boekje dat door het Van Abbemuseum is uitgebracht (zie hier (pdf) op blz. 51). Het hele boekje is overigens de moeite waard om te lezen.

Lees verder

Vrijdagochtend

Iedere vrijdagochtend lever ik Jente (7 jaar) af bij de gymzaal. Nee, ik moet het nauwkeurig formuleren: ik breng haar tot de drempel van de kleedkamer van de meiden. Op die drempel  krijgt ze van mij haar tassen en ontvang ik in ruil daarvoor een vluchtige kus. Jente verdwijnt dan druk kwebbelend in de kleedkamer. Mijn aanwezigheid is niet langer gewenst en dat geldt ook voor de andere ouders: in de meidenkleedkamer zijn alleen meiden van 7 en 8 jaar.
Hoe anders is dat in de kleedkamer van de jongens: die is vergeven van de moeders die hun stoere mannen helpen bij het uitkleden.
Waarom dat verschil? Zijn jongens minder zelfstandig of worden ze door hun moeders minder zelfstandig gehouden? Of allebei?

Het gelul van managers

Manager2_2
  "Ja, hoi Henk met Hank. Ik dacht ik geef je even een belletje om te kijken of we nog even ergens een overlegmoment kunnen creëren voor een kleine powermeeting. Maar dan wel met de benen op tafel. Heb je even tijd voor een bilateraaltje of eventueel een driehoekje met de CFO? Liefst asap. We kunnen ook samen een vorkie prikken, maar dan wil ik er wel een typemiep bij hebben.

We moeten namelijk even wat responsibilities clearcutten, probleempjes tackelen en targets stellen voor we onze toolkit definitief gaan uitrollen, het project gaan implementeren en de systeemveranderingen definitief gaan embedden. Dat wordt een enorme challenge, want het moet met de huidige kredietcrisis allemaal budgetneutraal gebeuren. Per saldo zit er dus weinig rek in onze beurs, ook niet voor extra fte’s of een opleidingscaroussel. Sterker, voor sommige van onze collega’s zullen we elders een nieuwe uitdaging moeten zoeken. En, we zullen dat zo moeten brengen dat ze allemaal begrijpen dat het ook voor hen een win-win situatie is. Ieder nadeel heb z’n voordeel, vat je het?
We willen natuurlijk een transparante organisatie zijn en moeten onze boodschappen daarom intern richting de mensen toe goed doorcommuniceren, zodat er geen ruis in de communicatie komt. Dat moet kunnen, want in principe zijn de lijnen kort. In alle gremia en tussen alle gremia wil ik meer synergie. Er moet dus hard aan teambuilding worden gedaan. En ik doe dat liever allemaal pro-actief en top-down voordat we bottom-up troubles krijgen.

Maar goed, eerst zullen we meters moeten gaan maken en daarbij heb ik iemand met een hands-on mentaliteit nodig èn een helicopterview. En daarbij werd jouw naam gedropt – door mijn eigen persoontje by the way.  Maar dan moeten we wel eerst even wat piketpaaltjes slaan en de materie samen even doorexerceren. Als je er dan nog niet uitkomt, kunnen we nog wel een keer sparren om te levelen.

Lees verder