Schurende gesprekken

anne met kefiya ewoudbutterMijn ouders zijn al bijna 53 jaar getrouwd. Ze zijn nog steeds blij en gelukkig samen. Ze zijn het vaak met elkaar eens, maar er is één onderwerp waarbij ze lijnrecht tegenover elkaar staan: het Israelisch – Palestijns conflict. Mijn moeder, die zich actief inzet voor het behoud van het joods cultureel erfgoed in Nederland, voelt zich sterk verbonden met progressief liberale joden in Israel. Mijn vader is juist uitgesproken pro Palestijns.
Omdat een discussie over dit onderwerp wel eens pittig kan worden, wordt het in onze familie soms gemeden of wordt het met kleine plaagstootjes afgehandeld. Onbespreekbaar is het echter niet.

Lees verder Schurende gesprekken

Toespraak bij ontvangst Clara Meijer-Wichmann penning 2016

uitreiking-cmw3
Op zaterdagmiddag 10 december 2016 had ik de geweldige eer als hoofdredacteur en oprichter van Republiek Allochtonië de Clara Meijer-Wichmann Penning te mogen ontvangen.

Ik nam in mijn speech stelling tegen hijgerige en foutieve berichtgeving in de media, het zonder enige onderbouwing culturaliseren en islamiseren van het integratiedebat en ook nam ik het geneuzel over de Nederlandse cultuur’ of ‘onze manier van leven’ op de korrel. Wanneer we willen benadrukken welke waarden en vrijheden we belangrijk vinden, is het veel effectiever, concreter en vooral inclusiever om de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als referentiepunt te gebruiken.

Hieronder de tekst van mijn speech.

Lees verder Toespraak bij ontvangst Clara Meijer-Wichmann penning 2016

Voor u geknipt: PvdA’er leek wel crimineel

Uit de serie Geknopt voor U een PvdA-wethouder die met de ‘verkeerde’ foto in de krant kwam.

Eerdere afleveringen in de serie ‘geknipt voor u’ hier.

Liever smirten dan swaffelen

Smirten
Swaffelen is het woord van het jaar geworden. Swaffelen betekent "het geslachtsdeel
laten slingeren en moedwillig tegen een object aantikken, o.a. met het
oogmerk hierdoor een ander of zichzelf op te winden." Swaffelen is nu nog een mannenaangelegenheid, maar als het swaffelen een beetje emancipeert zullen snel de eerste vrouwelijke voorbindswaffelaars of voorbips-swaffelaars van zich laten horen.

Ik zal het maar eerlijk bekennen: ik ben geen swaffelaar. Slingeren, okay, maar moedwillig tegen objecten aantikken? Nee, dank u. Ik doe het niet in m’n eentje en ben ook nog nooit op een feestje geweest waar in gezelschap werd geswaffeld. Ik voel ook geen schreeuwende behoefte om op swaffelles te gaan of om lid te worden van een swaffelvereniging. Ik heb dan ook niet zoveel met dat woord.

‘Smirten’ vind ik leuker. Smirten is flirten met iemand die buiten staat te roken, omdat hij of zij binnen niet mag roken. Nou rook ik nog maar zelden; alleen wanneer iemand een Van Nelle of
Javaanse jongen aan het draaien is, krijg ik het nog wel eens moeilijk. Maar, ik verkeer wel graag in gezelschap van sommige rokers en sta daarom wel eens smirtend buiten een kroeg. En vaak is dat heel gezellig. Eén van de winstpunten van het rookverbod is namelijk dat cafébezoekers wat gemakkelijker al smirtend mengen. Het rookverbod draagt zo een ietsepietsie bij aan de sociale cohesie. ( En voor degenen die tegen rookverbod zijn: hier kun je dan een petitie tekenen. Of zoek de kroegen waar je gewoon binnen mag roken op hiermaghetwel. )

Vandaag heeft een zieke ex-roker die een rechtszaak had aangespannen tegen een
tabaksfabrikant bot gevangen bij de rechtbank in Amsterdam. Hij krijgt niet de geëiste schadevergoeding omdat de producent volgens de rechtbank niet aansprakelijk kan worden
gesteld voor de gevaren die verbonden zijn aan het roken. Terecht lijkt me. Je bent aardig van de wereld als je nog niet in de gaten hebt dat roken ongezond is. Wanneer je behoefte hebt aan nicotine, kun je beter een aubergine eten. Maar ja, met een aubergine tussen je lippen, wordt de kans op smirten weer een stuk kleiner.
Toch vergeten we bijna hoe ‘gewoon’ en onomstreden roken enkele decennia geleden was. Ik heb nog heel wat docenten gehad die ‘gewoon’ rookten in de klas. En vijftig jaar geleden waren er zelfs reclamepotjes waarin het roken werd aanbevolen door een arts.

Ik wens u nog veel smirtplezier, of zo wilt, swaffellol. 

Het Nederlands weerklinkt in internationale popsongs

Mammappelsap Het BNN programma de Timur Timur show kent als vast onderdeel ‘Mama Appelsap’. Hierin kunnen luisteraars laten weten welke Nederlandse teksten ze in Engelstalige liedjes menen te horen. Zo zingt Kaoma in de Lambada ‘waar is toch dat zebrahondje voor’, Man at Work zingt ‘ik zit in een vuile kameel’ (Down Under) en Wes zingt  ‘luilak hang je jas op’. Erg leuk.

En hier voor de liefhebbers nog één.

Het ‘nieuwe rekenen’: 25:5=14

 ‘Rekenen
op basisschool dramatisch’ kopte de Volkskrant een half jaar geleden. De resultaten van de kinderen in groep 8 hollen achteruit. Een oorzaak hiervan zou zijn dat kinderen in het kader van het nieuwe rekenen teveel methoden tegelijkertijd krijgen aangereikt. Een deel van de kinderen kan het niet aan en raakt het overzicht kwijt: zij husselen de verschillende methoden door elkaar en komen tot originele, maar foutieve oplossingen. Net als de meneer in het onderstaand filmpje. Hij toont aan waarom 25 gedeeld door vijf 14 is.

Zomergasten 3: het sollicitatiegesprek (Monty Python)

In de alternatieve serie Zomergasten een geniale sketch van Monty Python: het sollicitatiegesprek. Kijk voor de vorige twee fragmenten hier.

Geen nieuws…

Leuk filmpje, gevonden bij Pastoor Poncke….

Mannen kunnen ook twee dingen tegelijk

Ik ben net terug uit Frankrijk en heb daar met m’n Franse vrienden geoefend…;-)

Mannen in de rij voor Opzij; wordt prof. dr. Akkermans de opvolger van Ciska Dresselhuys?

Ciskadresselhuys
Nadat de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) had geoordeeld dat Opzij geen mannen mag weigeren, is het vrouwenblad overstelpt met brieven van mannen die graag in de schoenen van Ciska Dresselhuys treden. Eén van de eerste sollicitanten was de succesvolle schrijver Kluun, die zijn sollicitatiebrief op zijn website openbaar maakte.
Maar Kluun is niet de enige. Ook de namen van Jort Kelder, Jeroen Pauw en Matthijs van Nieuwkerk circuleren. Een kansrijke kandidaat is echter ook Prof. dr. ir. Akkermans, die naar eigen zeggen altijd al een feminist is geweest. Ik sprak hem hedenochtend op zijn vakantie-adres in Portugal.

Akkermans_2
"Professor Akkermans, kunt u bevestigen dat u kandidaat bent om Sis Dressel op te volgen?"

"Ik ben, uit principe, altijd kandidaat. Dus ook voor de opvolging van mejuffouw Dresselhuys."

Maar bent u al gevraagd?
Zo zou ik het niet direct willen zeggen. Maar, mijn naam wordt wel genoemd.

Uw naam is gevallen?
Jazeker. Mijn naam circuleert in de wandelgangen.

In welke wandelgangen?
Daar kan ik
verder geen mededelingen over doen. Er zijn zoveel wandelgangen waar
mijn naam genoemd wordt. Laat ik het er op houden dat mijn naam is
opgeworpen. Meerdere malen.

Bent u feminist?
Feminist….? Vindt u dat niet een wat belegen term? Laat ik het zo formuleren: ik ben de zaak der vrouwen bijzonder toegenegen.

U houdt van vrouwen?
Welnu, waar zou prof.dr.ir. Akkermans zijn zonder de vrouwen? Zo was er vroeger een mamma Akkermans en is er nu ook een mevrouw prof. dr. ir. Akkermans.

En wordt zij ook genoemd?
Wij worden vaak in één adem genoemd en wel aldus: prof. dr. ir. Akkermans en zijn vrouw.

Hoe scoort u op de feministische meetlat?
Vindt u iemand’s maat nemen niet eigenlijk heel erg seksualiserend? Het gaat niet om de maat zegt mevrouw Akkermans altijd. En ik geef haar daarin groots gelijk.

Vindt u dan niet dat de hoofdredacteur van Opzij een vrouw zou moeten zijn?
Ach, zijn wij uiteindelijk niet allemaal vrouwen? En anders zouden we het allemaal toch willen zijn? Indachtig mijn voorbeeld John F. Kennedy zou ik u daarom fier willen zeggen: ‘Ich bin ein Frau.’
Ja, mijn beste, nu zal mijn naam vast nog vaker genoemd worden.

Fraulein Akkermans, hartelijk dank voor dit openhartige gesprek.