En wanneer bashen de moslims nou eens terug?

Polarisatie
Volgens Wouter Bos is het goed wanneer er in het integratiedebat
meer gepolariseerd wordt. ‘In het debat over integratie hoor ik
voortdurend mensen roepen dat er
minder gepolariseerd moet worden. Ongelooflijk. Mijn stelling is:
ophouden met dat gezeur over de toon van het debat!’ verklaarde hij in
een interview met de Volkskrant.
‘Geen emancipatie zonder polarisatie’, zei Bos verder. Hij trok daarbij
de vergelijking met de emancipatie van de arbeider en de vrouw en de
homo. Hun emancipatie was vooral dankzij strijd gerealiseerd.

Je kunt je afvragen in hoeverre die vergelijking hout snijdt. De
emancipatie van arbeiders, vrouwen en homo’s  ging inderdaad met strijd
gepaard, maar niet met strijd tégen de arbeider, de vrouw en
de homoseksueel; het was een strijd tégen de personen, gedachten en
instituties die dominant waren en de
emancipatie van die groepen blokkeerden. Voor een vergelijkbare
emancipatie van etnische minderheden zou dan strijd nodig zijn van
groepen allochtonen die hun plek opeisen, die Nederlandse dominante
waarden en ideeen ter discussie durven stellen en die bijvoorbeeld
discriminatie en achterstelling van hun groepen aan de kaak stellen.
Het is de vraag of dit de strijd is die Bos bedoelt.

Met zijn oproep om te polariseren en niet te zeuren over de toon,
lijkt Bos zich vooral te willen bevrijden van het multiculturele juk
dat zijn partij lang in een houdgreep heeft gehouden. Maar schieten we
wat op met deze oproep wanneer het betekent dat autochtonen problemen –
hoe ongenuanceerd ook – moeten kunnen ‘benoemen’ en dat allochtonen
niet moeten zeuren als ze daar niet tegen kunnen?

Om een beetje te kunnen polariseren heb je twee – liefst
gelijkwaardige kampen nodig en daarvan is in het publieke debat over
integratie amper sprake. Er zijn in de media en op talloze websites
genoeg mensen te vinden die blijkbaar een behoefte hebben om moslims,
allochtonen of Marokkanen te bashen, maar er zijn er van deze groepen
maar verdomd weinig die – in het publieke debat – assertief
terugbashen. Zijn deze nieuwe Nederlanders te beschaafd om te bashen,
zijn ze bang voor hun positie of worden ze niet uitgenodigd om hun
mening te verkondigen?

Ik doe nu een paar publicisten te kort, die overigens niet allemaal
bashen, maar die wel duidelijk hebben gemaakt dat ze in meer of mindere
mate de polemiek niet schuwen. Allemaal roepen ze heftige reacties op
en hebben ze fanatieke voor- en tegenstanders. Denk bijvoorbeeld aan
Abou Jahjah, Mohammed Jabri (Elqalem, en nu Mirsab.nl),
Mohammed Benzakour, Mohammed Cheppih (in het verleden) en Miriyam
Aouragh. Wanneer je een beetje gelijkwaardige polarisatie wilt hebben,
heb je dergelijke publicisten hard nodig. Het is dan niet relevant of
je het als lezer, of als redacteur van een krant of een tv-programma
met hen eens bent: ze kunnen in een publiek debat, dat blijkbaar
gepolariseerd dient te worden, wel voor het noodzakelijke tegenwicht
zorgen.

Anders is de polarisatie eenzijdig – en eenzijdige polarisatie zal niet snel leiden tot emancipatie.

Hieronder een link naar een nieuwe website die ook duidelijk stelling neemt: saifullah.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s