Zomergasten 5: Happiness

De film Happiness die Todd Solonz in 1988 maakte, behoort tot mijn favorieten. Het is een film om te ‘grimlachen’. Het is een gitzwarte komedie
over drie
zussen: de oudste is getrouwd met een pedofiele psychiater die zich
vergrijpt aan een vriendje van zijn zoontje, de middelste is
een schrijfster die zichzelf “nep” vindt omdat ze
nooit verkracht is en de jongste was altijd al gedoemd te mislukken.
De twee scènes hieronder komen uit de film; ze zijn briljant geschreven en er wordt erg goed geacteerd. In de eerste scène, tevens de openingsscène van de film, maakt de jongste zus het uit met haar vriendje. De scène is pijnlijk, maar ook komisch.
In de tweede scène, ergens aan het eind van de film, vraagt het zoontje van de pedofiele psychiater wat zijn vader met zijn vriendjes heeft gedaan. Een gouden regel in film, toneel en literatuur is dat een scène veel spanning kan krijgen door de subtekst; dat is de impliciete betekenis van een geschreven of
gesproken tekst. Niet de letterlijke tekst is belangrijk, maar wat uit de tekst
en het spel kan worden opgemaakt. Dit betekent dat teksten vaak niet al te expliciet worden geschreven. In dit geval heeft de schrijver ervoor gekozen het zoontje wel direct en expliciet te laten vragen naar hetgeen je als kijker misschien niet eens zou willen weten. Het maakt de scène heel spannend, heel naar, maar ook heel mooi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s