Lekker kamperen

Kamperen
Nederlanders lijken steeds minder belangstelling te hebben voor Europa. Behalve dan in de zomervakantie. Dan trekken ze er vrolijk op uit en kolonialiseren ze grote delen van Europa. Vooral in juli en augustus zou je de indruk kunnen krijgen dat sommige delen van Frankrijk en Italië Nederlandse provincies zijn geworden.

Je treft de Nederlanders vooral in gebieden met veel campings. Nederlanders houden namelijk van kamperen. Welbeschouwd is dat een vreemde manier om de vakantie door te brengen. Er van uitgaande dat een vakantie dient om te ontspannen en uit te rusten, ligt het niet voor de hand tijdens de vakantie te streven naar een minimum aan comfort en privacy. Toch zijn er hordes Nederlanders die hun vrije dagen graag besteden aan deze georganiseerde vorm van klein avontuur. Vrijwillig kiezen zij er voor de douche en de wc met velen te delen en van hun (echtelijke) ruzies, vrijpartijen en darmproblemen publieke gebeurtenissen te maken.

Je kunt de Nederlanders vooral vinden op campings die door de ANWB
worden aanbevolen. Dat voelt voor een Nederlander immers veiliger en
vertrouwder dan een verblijf op één van de vele campings die niet in de
boekjes van ’s lands wielrijdersbond staan. Op de ANWB camping tref je
al snel landgenoten die varianten van dezelfde taal spreken en hoef je
meestal niet te
poepen in van die rare Franse gaten; met een beetje mazzel is er een
bingo of een
aardig meisje dat verantwoordelijk is voor de animatie (een
animeermeisje), zodat de kinderen ook onder de pannen zijn.

Op de camping staan Nederlanders uit alle gewesten kriskras door
elkaar. Rang en stand spelen amper een rol, al wordt er misschien wel
een onderscheid gemaakt tussen de bewoners van tenten en van
sleurhutten (caravans en kampers). Maar met een wc-rol onder de arm of
bij de barbecue is iedereen weer gelijk.

Behalve intimiteiten delen Nederlanders op de camping ook de laatste
weersvoorspelling of de recente nieuwtjes van de wereldomroep of uit de
Nederlandse krant, die ze in het dorp hebben gekocht. De stokbroden die
ze bij de receptie hebben besteld, beleggen ze met pindakaas, hagelslag
of desnoods de vertrouwde Nederlandse kaas uit de plaatselijke
supermarkt.

Als de vakantie weer voorbij is en de Nederlanders terug zijn in hun
vertrouwde Ikea-hutten, maken ze zich weer druk om al die groepen die
nog niet kamperen: allochtonen die in Nederland maar vast blijven
houden aan hun eigenaardigheden en samenklitten in hun schotelwijken.

Rare jongens, die Nederlanders.

(een kampeerder)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s