Rita Verdonk bestaat niet

Verdonk2
Met dank aan het weblog Sargasso weet ik het nu zeker: Rita Verdonk, politicus van het jaar, bestaat niet. Er is alleen een actrice die in een gigantische politieke realitysoap de rol van Rita Verdonk speelt. De regisseur van deze soap is Wim T. Schippers. Rita is dus de Wilhelmina Kuttje jr. van de 21e eeuw, de wedergeboorte van Etna Vesuvius of het nichtje van Willy Dobbe (bekend van het Willy Dobbeplantsoen). En Kay van der Linde en Ed Sinke vervullen afwisselend de rollen van  Jacques Plafond,  Barend Servet, Sjef van Oekel en Fred Haché.

Stom dat ik dat niet eerder heb ingezien. Ik heb me al die jaren verbaasd over het gebrek aan visie en ideeën bij Verdonk. Waarom kon ze amper nieuw beleid ontwikkelen? Waarom kun je uit de website van haar beweging alleen opmaken dat ze vooral ideeën en geld zoekt? Waarom mag je Trots op Nederland wel financieel steunen, maar mag je niet meebeslissen omdat je geen
lid kunt worden?
Waarom kan ik op haar website wel klikken op de button ‘wie is Rita’
maar tref ik geen button ‘wat vindt Rita’? Waarom vind ik er geen toelichting op haar stemgedrag en staan er geen artikelen met Rita’s mening over economische vraagstukken, Europa, het conflict
in het Midden-Oosten, de milieuproblematiek, ethische kwesties als
euthanasie, het lerarentekort oplossen, de
fileproblematiek en de problemen die de vergrijzing met zich
meebrengen?

Nu zie ik het pas: Verdonk bestaat niet. Net als James Bond, Spongebob Squarepants of Catweazle is ze een creatie. Ze is geen zelfstandig denkend individu, maar een personage dat beschikt over een beperkte verzameling soundbites. En de ‘beweging’ Trots op
Nederland is een prachtige pastiche op een politieke partij. 

Wim T. Schippers is een genie: 21 jaar geleden lokte hij kunstminnend Nederland naar de voorstelling Going to the Dogs en mochten de mensen flink betalen om naar zes herdershonden op een podium te kijken. Nu neemt hij heel Nederland in de maling: Rita Verdonk is door het Eén Vandaag opiniepanel gekozen tot politicus van het jaar. Voor het volgende jaar nomineer ik Mien Dobbelsteen, Juffrouw Ooievaar en mijnheer Aart. Als ode aan Wim T. Schippers hieronder Going to the Dogs.

 

Wil je meer zien van de voorstelling? Klik dan bijvoorbeeld hier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s